Prawie wszystko o wyżłach weimarskich


Wielu z was pyta mnie jakie są wyżły weimarskie. Czy są to psy do dzieci? Czy sprawdzą się w dogoterapii? Czy mogą mieszkać w bloku? Na te i inne pytania postaram się odpowiedzieć w dzisiejszym wpisie. Jak wiecie, moim pierwszym psem był wyżeł weimarski krótkowłosy o imieniu Lucas, a obecnie jestem opiekunką dwóch psów tej rasy. Znam też hodowców, oraz wielu właścicieli tych pięknych psów. Mogę więc co nieco wam o nich opowiedzieć 😉

Historia rasy

Książe Pfalz Rupert w towarzystwie srebrzystego psa. 1631 (www.weimaraner-association.org.uk)

Niektórzy przyjmują, że przodkami wyżłów weimarskich są wyżły niemieckie krótkowłose, Bloodhoundy oraz Charty arabskie przywiezione z wypraw krzyżowych. W roku 1631 flamandzki malarz Anton van Dyck, namalował portret księcia Pfalz Ruperta w towarzystwie srebrzystego psa z długim ogonem. Zapewne nie był to jeszcze wyżeł weimarski, ale obraz ten pokazuje, że już w XVII wieku na dworach królewskich pojawiały się legawce o srebrzystej sierści. W przypadku wyżłów weimarskich istnieje kilka konkurujących hipotez co do genezy rasy. Według niektórych źródeł w XVIII wieku książę Karol August skrzyżował wyżła niemieckiego krótkowłosego z angielskim pointerem, w wyniku czego przyszedł na świat pies o srebrzystoszarym umaszczeniu. Według innej hipotezy Karol August wraz z Goethem pojechał w 1792 roku do Francji, skąd zabrał ze sobą do Weimaru szare francuskie psy. Według jeszcze innej wersji Karol August sprowadził kilka srebrzystych psów z Czech od książąt Esterhazy i Auersperg von Teplitz. Karol August był zapalonym myśliwym i potrzebował wszechstronnego psa, który sprawdzi się podczas polowań, a wyżeł weimarski łączył w sobie cechy użytkowe z eleganckim wyglądem.

William Wegman – Lolita, 1990 (blogsleepingbeauty.wordpress.com)

Wielkim miłośnikiem wyżłów weimarskich był też Niemiecki cesarz Wilhelm I. Tak bardzo cenił sobie tę rasę, że wydał edykt zgodnie z którym właścicielem wyżła weimarskiego mogła być tylko osoba, która wykazała się szlacheckim pochodzeniem od co najmniej czterech pokoleń. Przez ten edykt odmówiono wydania wyżła weimarskiego między innymi Otto von Bismarckowi. W 1880 roku 14 wyżłów weimarskich zaprezentowano na wystawie psów rasowych w Berlinie. Około roku 1896 próbowano stworzyć pierwszy wzorzec rasy, jednak uznano, że szare psy są jedynie odmianą wyżłów niemieckich. Rok później powstał w końcu Związek Hodowli Wyżła Wimarskiego. Około roku 1900 zaczęły się też pojawiać wyżły weimarskie długowłose. Szczegółowy wzorzec rasy opracowano już w 1925 roku, ale przyjęto go dopiero w 1969. Rasa zyskała ogromną popularność dzięki amerykańskiemu artyście Williamowi Wegmanowi, który stworzył wiele niezwykłych zdjęć tych przepięknych psów. Do znanych właścicieli weimarów można zaliczyć prezydenta USA Dwight D. Eisenhowera, księżną Monako Grace Kelly, czy Brada Pitta.

fanaru.com

Wzorzec rasy

Wyżły weimarskie należą do VII grupy FCI. Zgodnie ze współczesnym wzorcem rasy są to psy myśliwskie, które muszą posiadać wszystkie wymagane cechy do wydajnej pracy w polu, w lesie i wodzie, przed i po strzale. Weimaray podlegają próbom pracy. Jeśli więc myślicie o hodowli tych psów, same wystawy nie wystarczą. Psy powinny mieć 59 – 70 cm w kłębie i 30 – 40 kg, suki 57 – 65 cm i 25 – 35 kg wagi. Wzorzec określa usposobienie wyżła weimarskiego jako zrównoważone, z dużą pasją łowiecką. Powinny mieć pewną stójkę. Cechuje je też systematyczny i wytrwały sposób szukania. Posiadają wyjątkowo dobry nos i są cięte w stosunku do zwierzyny i drapieżników. Są to idealne psy do pracy w wodzie i po strzale. Zgodnie ze wzorcem istnieją dwie odmiany: wyżeł weimarski krótkowłosy i mniej popularna odmiana długowłosa. Sierść powinna mieć kolor srebrnoszary, sarnioszary lub mysioszary. Dopuszczalne są niewielkie białe znaczenia na klatce piersiowej i palcach oraz ciemniejsza pręga na grzbiecie.

Zdrowie i pielęgnacja

Wyżły weimarskie są psami dość zdrowymi i łatwymi w pielęgnacji. W końcu to psy użytkowe, przez lata hodowane do pracy podczas polowań. Jak u wielu dużych ras mogą pojawić się problemy z dysplazją stawu biodrowego, lub łokciowego. Związek Kynologiczny w Polsce wprowadził obowiązek prześwietleń stawów w kierunku dysplazji między innymi dla wyżłów weimarskich. Zwróćcie uwagę czy rodzice waszego szczeniaka mieli zrobione prześwietlenie i jakie są jego wyniki. Dysplazja jest poważną chorobą i może być dziedziczona, więc nie można tego lekceważyć. Nie muszę chyba pisać, że pseudohodowcy nie robią żadnych prześwietleń…

Jak u wszystkich dużych psów z głęboką klatką piersiową, również u wyżłów istnieje ryzyko skrętu żołądka. Jest on bardzo niebezpieczny i bez natychmiastowej interwencji chirurgicznej zazwyczaj kończy się śmiercią psa. Ryzyko skrętu żołądka rośnie gdy podajemy psu dużą ilość jedzenia na raz, gdy pies je łapczywie, gdy miski znajdują się na podwyższeniu oraz gdy pies wyprowadzany jest na aktywny spacer tuż przed lub po posiłku. Do innych chorób, które mogą pojawiać się u wyżłów weimarskich można zaliczyć przepuklinę, wnętrostwo oraz przewlekłe stany zapalne uszu.

 

Jakie są wyżły weimarskie i kto powinien je mieć?

Na początku chciałam zaznaczyć, że każdy wyżeł jest inny. Do każdego psa należy podchodzić indywidualnie i nie ma co oczekiwać, że każdy weimar będzie taki sam. Istnieje jednak kilka cech, które można spotkać u większości przedstawicieli tej rasy. Przede wszystkim są to psy bardzo aktywne, inteligentne i szybko się uczą. Stale potrzebują nowych wyzwań i stymulacji umysłowej. Z jednej strony to ogromna zaleta jeśli jesteś myśliwym, lub chcesz uprawiać sporty kynologiczne. Z drugiej strony może to być wada, bo sama aktywność fizyczna to dla tych psów za mało. Jeśli nie poświęcisz weimarowi odpowiedniej ilości czasu każdego dnia, z pewnością pojawią się kłopoty.

Weimary są zwykle psami odważnymi i pewnymi siebie. W wielu krajach wykorzystywane są w policji i straży granicznej. Wymagają jednak stanowczości i konsekwencji podczas wychowania. Przy nieprawidłowej socjalizacji i złym wychowaniu weimary mogą wykazywać agresję do innych psów, niszczyć dom i przejawiać inne problemy behawioralne. Jeśli posiadasz w domu koty istnieje szansa, że szczeniak weimara zaakceptuje je jako członków swojej rodziny. Nie oznacza to jednak, że nie będzie gonił obcych kotów spotkanych na spacerach. Trzeba pamiętać, że jest to pies myśliwski, cięty na drapieżniki.

Wyżły weimarskie są psami bardzo towarzyskimi i niezwykle silnie przywiązują się do swojego opiekuna. Zyskały nawet ksywkę “velcro dog” czyli “pies rzep”. Będą chodziły za tobą krok w krok. Zawsze będą starały się położyć blisko ciebie. Nie najlepiej znoszą samotność i rozłąkę z opiekunem. Dlatego jeśli dużo pracujesz i przez większość dnia pies będzie sam w domu, wybierz inną rasę. Wyżły weimarskie są świetnymi psami rodzinnymi. Pamiętaj jednak, że to duży i silny pies, który przypadkowo może przewrócić dziecko. Dlatego nigdy nie należy zostawiać weimara z dzieckiem bez nadzoru. Nie polecam też wyprowadzania weimara na spacer przez dziecko. Nawet dobrze wychowany wyżeł może nagle rzucić się w pogoń za kotem, a dziecko nie będzie miało dość sił, by tak dużego psa utrzymać.

W domu weimar powinien właściwie tylko spać. Wszystko jedno czy posiadasz dużą willę czy małe mieszkanko, możesz być świetnym opiekunem, jeśli codziennie  zapewnisz psu odpowiednią ilość ruchu i wyzwań umysłowych. Domy z ogrodem są często przekleństwem weimarów. Te psy potrzebują aktywnych spacerów i pracy z przewodnikiem. Leżenie na trawniku i kopanie dziur nie zaspokoi potrzeb tych psów. Wyżły weimarskie ze względu na swą krótką sierść i przywiązanie do opiekuna nie nadają się do budy, czy do kojca.

Mam nadzieję, że choć trochę udało mi się przybliżyc wam tę piękną, elegancką, ale i wymagającą rasę psa. Zanim zdecydujesz się na jakiekolwiek zwierzę w domu pamiętaj o siedmiu ważnych pytaniach, które musisz sobie zadać zanim w domu pojawi się pies.