kwarantanna

Kiedy szczeniak pojawia się w naszym domu w głowie rodzi się cała masa pytań. Jednym z podstawowych jest kwestia kwarantanny poszczepiennej i socjalizacji malucha. Istnieje kilka szkół szczepienia szczeniąt. Każdy weterynarz, czy hodowca ma swoje preferencje i poda wam masę powodów, dla których ich metoda jest lepsza od innych. Generalnie wyróżnia się trzy metody szczepień:

  • wczesny kalendarz szczepień – szczepimy 3 razy – w 6-8, 10-12 i 16 tygodniu życia psa
  • standardowy kalendarz szczepień – szczepimy 2 razy – w 9-10 i 12-14 tygodniu życia psa
  • późny kalendarz szczepień – szczepimy 2 razy – w 12 i 14-16 tygodniu

Niezależnie od wybranego kalendarza, zapewne usłyszycie od weterynarza o okresie kwarantanny poszczepiennej. Chodzi o to, że odporność na groźne, często śmiertelne dla szczeniaka choroby pojawia się po jakimś czasie od podania szczepionki. Zwykle zalecana przez weterynarzy kwarantanna trwa dwa tygodnie po ostatnim szczepieniu psa. W tym czasie zaleca się nie tylko pozostanie ze szczeniakiem w domu, ale też unikanie kontaktu z innymi zwierzętami, ludźmi itp. Jeżeli chcecie sumiennie przestrzegać kwarantanny powinniście dezynfekować buty i ubrania, na których możecie przynosić z zewnątrz zarazki i pasożyty, oraz starannie myć ręce przed dotykaniem szczeniaka. W zależności od kalendarza szczepień na pierwszy spacer ze szczeniakiem możecie bezpiecznie wyjść między 14 a 18 tygodniem jego życia.

kwarantanna

Kto czytał wpis o etapach życia psa wie, że między 4 a 12 tygodniem życia szczeniaka trwa etap socjalizacji. Jest to okres krytyczny dla rozwoju psychiki szczeniaka. W tym czasie psiaki uczą się jak funkcjonować w otaczającym je świecie. Wszystko co w tym czasie poznają i skojarzą w pozytywny sposób, będzie później normalną częścią otaczjącej je rzeczywistości. Natomiast wszystko czego nie poznają, może w przyszłości skutkować obawami, lękiem, a nawet agresją. Źle zsocjalizowany pies może bać się ludzi i innych psów, oszczekiwać i atakować. Podobnie może reagować na obce przedmioty i stresujące sytuacje (jazda windą, samochodem, wizyta u weterynarza itp). Braki socjalizacyjne na tym wczesnym etapie rozwoju szczeniaka są praktycznie nie do odpracowania w późniejszym życiu psa. Dlatego behawioryści kładą tak duży nacisk na prawidłową socjalizację szczeniaków.

kwarantanna

Weterynarze zalecają kwarantannę po szczepieniach w trosce o zdrowie i życie szczeniaków, behawioryści namawiają, by socjalizować szczeniaki w trosce o ich zdrowie psychiczne… kogo słuchać i jak tu nie zwariować? Niestety nie ma jednej dobrej odpowiedzi na to pytanie. Każdy właściciel psa powinien wykazać się zdowym rozsądkiem i dokładnie rozważyć wszystkie za i przeciw zarówno kwarantanny, jak i socjalizacji. Przede wszyskim radziłabym udać się do lokalnego weterynarza i zapytać, jaka jest realna szansa zarażenia w danym rejonie wścieklizną, parwowirozą, czy nosówką. Jeśli mieszkacie blisko pól i lasów, gdzie występują dzikie zwierzęta, na pewno zagrożenie to będzie większe, niż w centrum dużego miasta, gdzie psy są szczepione i odrobaczane.

Jeśli zdecydujecie się wychodzić z psem w okresie kwarantanny, wybierajcie stosunkowo bezpieczne miejsca. Szczeniaki trzymajcie zawsze na smyczy i kontrolujcie, czy nie wąchają i nie zjadają śmieci, odchodów itp. Jeśli wybieracie się w podejrzane miejsce, możecie umieścić szczeniaka w torbie socjalizacyjnej. Dzięki temu umożliwiacie mu poznanie nowych miejsc, dźwięków i sytuacji, nie narażając go przy tym nadmiernie na zetknięcie się z zarazkami i pasożytami. Dobrym pomysłem jest też zapisanie się na zajęcia psiego przedszkola, na których doświadczony behawiorysta pokaże jak prawidłowo przeprowadzić socjalizację szczeniaka. Pamiętajcie też o tym, że dużą część socjalizacji można zrealizować w domu. Na pewno warto jest w tym czasie zapraszać do mieszkania różne osoby: dzieci, kobiety, mężczyzn, osoby starsze itp. Można też zaznajamiać szczeniaka z różnymi dziwnymi dźwiękami puszczając mu je z głośników. Warto też nauczyć psa poruszania się po różnych powierzchniach (dywan, parkiet, linoleum, śliskie kafelki, sztuczna trawa itp) i jedzenia w różnych miejscach i w różny sposób (z miski, z ręki, z podłogi, z konga, z plastikowego pojemnika itp.) Wprowadzajcie jak najwięcej różnych zabawek i urozmaicajcie otoczenie szczeniaka. Ostatecznie każdy właściciel psa jest za niego odpowiedzialny i sam musi wyznaczyć rozsądną granicę pomiędzy zdrowiem fizycznym i psychicznym swojego podopiecznego. Jenak według mnie zaniedbanie etapu wczesnej socjalizacji jest najgorszą rzeczą, jaką możemy zafundować swojemu psu.