Mój pierwszy psi przyjaciel


Zbliżają się Święta, a wraz z nimi nadchodzą wspomnienia mojego pierwszego psa. Lucas urodził się 2.1.1999 jako pierwsze z siedmiu szczeniąt w miocie.

Mój pierwszy psi przyjaciel
Lucas – pierwszy po lewej
Prawdziwe imię Lucasa, wraz z przydomkiem hodowlanym, brzmiało “Argenteus Braveheart, ale szybko przechrzciliśmy go na „Lucasa” (od Lucasa z Gwiezdnych Wojen – pomysł brata). Rodzicami Lucasa byli szalenie utytułowani rodzice: Ziuta (After Nany’s Glory of Vision) oraz After Nani’s Knight Rider.
Mój pierwszy psi przyjaciel
After Nani’s Knight Rider – tata Lucasa

 

W mojej pamięci na zawsze pozostaną chwile,
gdy
przyjechaliśmy do Poznania, do hodowli Pani Beaty Gazeckiej, by wybrać
szczeniaka. Miałam wtedy 15 lat i przez całe życie czekałam na ten
wyjątkowy moment. Wszystkie weimarki wyglądały równie uroczo, wszystkie
były zdrowe i zadbane. Jednak każdy z nich miał swój wyjątkowy
charakter i to właśnie ze względu na charakter wybrałam Lucasa. Był
szczeniakiem żywiołowym, dość niezależnym i dominującym. Później
musieliśmy się trochę zmagać z jego dominującymi zachowaniami i agresją
wobec innych psów.

 

Mój pierwszy psi przyjaciel
Lucas uczył się niezwykle szybko i uwielbiał współpracę z człowiekiem. Chodziliśmy z nim na szkolenia przygotowujące psy myśliwskie do prób
polowych i wzięliśmy udział w próbach w Sieradzu. Próby dały nam sporo
frajdy, a przy tym Lucas
trochę się zsocjalizował i oswoił ze strzałami z broni. Później
nigdy nie było z nim problemów w okresie Sylwestra 😀 Niestety musieliśmy zrezygnować z wystaw z powodu dyskwalifikującej wady – wnętrostwa.

 

Mój pierwszy psi przyjaciel
Lucas był wymarzonym towarzyszem długich spacerów po lesie, wyjazdów nad morze, czy rejsów jachtem po Mazurach. Psiak świetnie też zachowywał się u weterynarza i
pozwalał na wiele zabiegów bez znieczulenia. Zwykle wystarczała mu sama moja
obecność i poddawał się wszelkim zabiegom bez większych problemów.
Mój pierwszy psi przyjaciel
Lucas przeżył z nami w świetnym zdrowiu 15 lat (ta
rasa żyje średnio około 12 lat). Niestety pod koniec życia łapy odmówiły
mu posłuszeństwa i żadne leki nie mogły już pomóc. W grudniu 2013 musiałam na zawsze pożegnać mojego największego przyjaciela.
Psa, który był ze mną na dobre i na złe i zawsze będzie miał szczególne
miejsce w moim sercu.

Mój pierwszy psi przyjaciel
Ostatnie wspólne zdjęcie