Psie sporty – Coursing


 

Coursing to wyścigi terenowe, podczas których psy tej samej rasy gonią przynętę, która ciągnięta jest po ziemi na sznurku w naturalnym terenie. W odróżnieniu od klasycznych wyścigów chartów, które odbywają się na torze, w zawodach coursingu mogą startować psy różnych ras. Jest to bardzo widowiskowy sport wyzwalający w psach naturalny instynkt pogoni. W naszym kraju wyścigi terenowe organizowane są przez Zwiazek Kynologiczny w Polsce zgodnie z regulaminami FCI.

 

Psie sporty - Coursing
(akc.org)

O co chodzi w tym sporcie?

Wyścigi terenowe odbywają się zwykle na rozległych łąkach, lub łagodnych zboczach. Trasa biegu musi być bezpieczna dla psów, niedopuszczalne są dziury, czy kamienie, które mogą pokaleczyć psie łapy. Czasem na terenie wyścigu można znaleźć naturalne przeszkody takie jak np. rowy, krzaki, drzewa. Wszelkie przeszkody muszą być dobrze widoczne dla psów.

Psie sporty - Coursing
(bconc.org)
Podczas wyścigu psy ubrane są w specjalne czapraki. Jeden z nich ma kolor czerwony, a drugi niebieski lub biały. Dzięki temu psy można łatwiej rozróżnić. Obowiązkowo psy mają zakładane kagańce, by dopadając wabik nie rozszarpały go na strzępy. Zwolnione z obowiązku noszenia kagańca są tylko charciki włoskie. Przynęta, zwana też wabikiem, wykonana jest ze skóry zwierzęcia, plastiku, lub materiału. Jej zadaniem jest imitowanie uciekającego zająca. Dlatego też podczas wyścigu wabik wykonuje wiele uników i skrętów.
Psie sporty - Coursing
(paisumi.lv)
Dystanse wyścigów są różne w zależności od rasy psa i regulaminu. Podczas Mistrzostw FCI whippety i charciki włoskie biegną na dystansie 600 – 800 m, a pozostałe rasy 800 – 1000m. Psy puszczane są z ręki na wyraźny sygnał startowego. Podczas wyścigu czas nie jest najważniejszy. Sędziowie oceniają aż pięć kryteriów: szybkość, zaciętość, inteligencję, zręczność, oraz kondycję. Za każde kryterium pies może otrzymać maksimum 20 punktów. Podczas zawodów coursingu każdy pies biegnie dwa razy, przy czym po pierwszym biegu zmieniana jest trasa wyścigu. Po dwóch biegach sumuje się punkty i wygrywa pies, który zdobył ich najwięcej.

 

Historia Coursingu

 

Psie sporty - Coursing

(talesandtails.com)
Historii coursingu można doszukiwać się w czasach antycznych. Pierwsze wzmianki o polowaniach z udziałem psów pochodzą z starożytnej Grecji i Rzymu. Jednak formalne zawody powstały dużo później w Anglii. W XVII wieku wyścigi chartów były popularną rozrywką na dworze królewskim. Za panowania Elżbiety I opracowano pierwszy regulamin biegu za żywym zającem. Wygrywał wtedy pies, który schwytał zająca. Później regulamin został nieco zmodyfikowany i zaczęto uwzględniać zwinność, szybkość, inteligencję psa i sposób jego pracy. W Hiszpanii i Rosji nadal odbywają się zawody za żywym zającem. Jednak w innych krajach psy gonią już sztuczny wabik. W 1776 roku w Anglii założono pierwszy klub miłośników coursingu. W XIX wieku sport ten osiągnął szczyt popularności, z ponad 150 klubami w samej Anglii. Pogoń psów za zającem przestała być ekskluzywną rozrywką arystokracji i zyskała popularność wśród klasy średniej. W XX wieku coursing stracił popularność na rzecz wyścigów torowych. W Polsce pierwsze oficjalne zawody coursingu zorganizowano w połowie lat dziewięćdziesiątych.

 

Dla kogo Coursing

 

Psie sporty - Coursing
(piesporadnik.pl)

 

 

W zawodach coursingu startować mogą tylko rasowe psy posiadające odpowiednią licencję. Aby ją zdobyć pies musi wykazać zainteresowanie wabikiem i całą trasę przebiec sam. Następnie drugi bieg odbywa się z psem, który posiada już licencję. Sprawdza się w ten sposób, czy nowicjusz nie atakuje drugiego psa i czy jest w pełni skoncentrowany na biegu. Wiek minimalny psa biorącego udział w zawodach to 15 miesięcy dla whippetów i charcików włoskich, oraz 18 miesięcy dla pozostałych ras. Pies musi zakończyć swoją karierę wyścigową w wieku 8 lat. Coursing to bardzo wymagający sport i pies musi być do niego porządnie przygotowany. W przeciwnym razie może nabawić się poważnych kontuzji.

 

Linki

 

 

 

 

 

Z cyklu “Psie sporty” przeczytasz też o: